Projenin gerekçesi
Ülkemizde bu gruplara hizmet veren resmi kurumlar hastane ve rehabilitasyon merkezleri olarak kurgulanmıştır. Bu kurumlarda daha çok bakım, tedavi ve rehabilitasyon hizmetleri verilmektedir. Sayıları da oldukça azdır. Üstelik sorun yaşayan kişilerin sorunları, günlük yaşamdaki ihtiyaçlarının (iş, sosyal güvence, genel sağlık vs) karşılanmaması nedeniyle katlanarak büyümektedir, bu alanda varolan hakları ise bilmemektedirler, hizmet alan kesim de genel olarak bu hakları bilmekte, ancak bu iki grubun özelliklerini bilmemektedir. Toplumda yaygın olan damgalamanın da etkisiyle bazen hizmet veren kurumlarda bu hizmetler aksayabilmektedir. Sonuçta zihinsel ve ruhsal rahatsızlığı olan insanlar ve aileleri toplumsal yaşama katılamamakta, temel haklarından yararlanamamakta, toplum da onları tanımadığı için dışlanma ve ayrımcılık devam etmektedir. Hak ihlali olduğunda ne yapacaklarını bilmedikleri için ve bu konuda destek alabilecekleri bir kurum da olmadığı için, sorunlar çözülmemekte, bu kişilerde yılgınlık, çaresizlik ve içine kapanma tepkileri öne çıkmaktadır.